Licor de Herbas

Receitas

Unha receita maxistral e simple para estes casos é a seguinte: buscar unha boa augardente galega, adquirir a froita que máis nos guste e que estea sa e madura. Sacarlle as partes que non se comen (pebidas, óso e nalgúns casos a pel). Botarlle azucre na augardente ao gusto e depositar no frasco a froita ou as herbas elixidas.

A partir desta receita tan elemental comezan as matizacións: un "toque" de algo. O máis usual é a canela, a vainilla ou unha combinación de froitas e herbas.

Licor de folla de guindeira da avoa. Por maio hai que recoller as follas tenras da árbore da guindeira, cando teñen ese verdor acabado de nacer, claro, suave e elemental; cortalas con sumo coidado, tirando con delicadeza do pedúnculo para que saia enteira. As follas, en boa cantidade, van ao recipiente, xunto co azucre e mais a augardente. Cada dous ou tres días revolvemos ata que as delicadas follas perden toda a cor que deixan no líquido, murchan e secan, e é este o momento de retiralas. O licor resultante terá unha cor verdosa pálida. Jorge Victor Sueiro dános as seguintes receitas, sacadas algunhas delas de restaurantes de Galicia:

Licor de amorodos de Moncho Vilas (Casa Vilas en Santiago). Formula: por cada litro de augardente, 200 g azucre e 250 g de amorodos xa limpos e canto máis maduros mellor; unha ramiña de canela, unha codia de laranxa e limón, cortadas "ao rente", sen o branco por que o branco amarga. Hai que lle dar voltas ao frasco que conteña o licor varias veces ao longo de tres meses, que debe estar en maceración. Despois fíltrase e xa temos licor de amorodo a punto.

Licor de flor de toxo (licor de toxo). O toxo cobre boa parte dos montes de Galicia e ademais de se utilizar para cubrir as cortes e como combustible para queimar, tamén se pode utilizar para este licor. Recollemos coidadosamente 50 g destas flores por cada litro de augardente que vaiamos utilizar. Engadimos, coma no de guindeira, o azucre, as flores e a augardente nunha vasilla e moverémola convenientemente.

Licor de guindas de Mamá Fernanda. Mamá Fernanda rexentaba un local da rúa Real preto do Berbés en Vigo. Fórmula: Unha parte de auga por dúas de augardente, 150 g de azucre por litro deste líquido, unha pouco canela e unha pouca vainilla, ademais das cereixas. A cantidade de froita é ao gusto, coa condición de que sempre queden cubertas polo líquido. Ao igual que nas anteriores hai que esperar uns meses para consumilo.

Licor de laranxa de Neúca Bello, propietaria do Restaurante e Hostal París/Saint Tropez en Cedeira (A Coruña). Ingredientes: 2 litros de augardente, 3 litros de viño branco corrente, 2 quilos de azucre e 25 peladuras de 25 laranxas. Preparación: móndase as laranxas salvando o branco. Déixanse secar ao aire durante uns días. Póñense as peles de laranxa nun garrafón con azucre e augardente e o viño branco, procurando que o azucre estea ben disolto. Tres semanas despois, este licor pódese tomar como aperitivo. Resulta un excelente abre boca.

Licor de froita do Nadal, tamén receita de Neúca. Ingredientes: 1 l de augardente, 1 kg de azucre, guindas, amorodos, albaricoques, cereixas, claudias, peras e melocotón. Nun bocal cunha abertura ancha e o suficientemente grande, dunha capacidade de 4 litros aproximadamente, mestúrase a augardente co azucre procurando que quede ben disolto. A esta mestura ímoslle incorporando as froitas seleccionadas: 150 g de albaricoques, 150 g de claudias, 150 g de cereixas, 150 g de guindas, 150 g de amorodos, 4 peras (200 g aproximadamente), 3 melocotóns (300 a 400 g). Tápase ben e espérase ao Nadal, momento no que a maceración das distintas froitas se produciu. O que o autor non di é cando hai que empezar, pero aclara que as froitas se poden ir engadindo a medida que se vaian encontrando no mercado. O licor en copa e a froita en prato son excelentes. Pódese pasar o líquido a unha botella e o froito a un frasco.