Gastronomia de Galicia 

«Lacón Gallego»

Lacon galego

Denominación local: Lacón Galego

Introdución:

O "Lacón Galego" é o produto obtido dos brazos ou extremidades dianteiras do porco, logo dun proceso de elaboración que comprende as fases de salgado, lavado, asentamento e curado.

O consumo de lacón tivo sempre un grande arraigamento en Galicia e estivo moi ligado a datas moi especiais, coma o día de Noiteboa ou o domingo de Entroido.

O Consello Regulador establece que, para obter o lacón, só se poderán empregar porcos cebados -excluídos os cachaceiros e as porcas reprodutoras- das razas Celta, Large White, Landrace, Duroc e os cruzamentos entre eles, ademais dos cruzamentos coas razas Branco Belga e Pietrain, sempre que estas dúas últimas non interveñan nunha proporción superior ao 25 %.

Descrición:

Para que un lacón estea amparado pola Indicación Xeográfica Protexida, a súa forma exterior deberá ser redondeada, perfilada nos bordos ata a aparición do músculo, e debe conservar a pel e o pezuño, mais sen cascos.

O aspecto externo será limpo e firme, cunha masa muscular consistente. A textura debe ser firme ao tacto e a graxa de consistencia untuosa variable. Segundo a alimentación recibida, presentará unha cor esbrancuxada ou lixeiramente amarela.

A coloración varía dende o rosa ao vermello púrpura. O aspecto ao corte debe ser limpo, brillante e con graxa parcialmente infiltrada na masa muscular.

O aroma será suave e agradable, non rancio e exento de olores estraños, e o sabor será pouco salgado e con trazos lixeiramente doces.

Sumario

Relacionados

receitas

 

Información seleccionada pola Academia Galega de Gastronomía 

<< retorno